داستان واقعی نادر و والی ناجور و 2ضرب‌المثل ناخواسته

zوزی در بین دو نیمه یکی از لشکرکشی‌ها که نادر در پایتخت مشغول استراحت بود به نادر خبر رسید که یکی از والیانش بنام امان‌ا... خان به مردم ظلم و ستم فراوان می‌کند و مالیات زیاد می‌گیرد و کلا در حال اذیت است و مردم مدام از او نزد مقامات بالاتر شکایت می‌کنند. نادر فکری کرد و برای جمعه بعد همه والیانش را به پایتخت فراخواند و آنگاه برای صرف ناهار به هریک کاسه‌ای آش داد. همه مشغول آش شدند و پرسیدند «عه، پس امان‌ا... خان کجاست؟»
نادر گفت: «حالا آش‌تان را بخورید از دهن افتاد.» و به این ترتیب ضرب‌المثل «آش از دهن افتاد» به افواه راه یافت. والیان آش را خوردند و اجازه مرخصی گرفتند تا زحمت را کم کنند. نادر یادش افتاد اصل موضوع را نگفته است. پس دستور داد بار دیگر همه بازگردند. آنگاه گفت: «می‌دانید داخل آشی که خوردید گوشت چی بود؟»
گفتند: «خیر، ولی هرچی بود تازه بود.»
نادر گفت: «گوشت امان‌ا... خان. بلی، من او را کشتم و پختم و به شما هم می‌گویم اگر به ملت ستم کنید، به جان خودم همین آش است و همین کاسه.»
و از آنجا بود که ضرب‌المثل «همین آش و همین کاسه» نیز به افواه راه یافت.

امید مهدی‌نژاد

طنزنویس